Bogdan Sarwiński - "Fangormagorie Bogdana Sarwińskiego czyli kto to jest?"
W zielonej sali: Roman Fangor (syn Wojciecha Fangora) - "Fotograficzne reminiscencje"
Łącznikiem wystawy obu artystów jest główny bohater - Wojciech Fangor.
Wernisaż w środę 6 listopada o godz. 17:00, wystawa czynna do 27 listopada 2013
Współorganizatorzy wystawy: Fundacja Złota Jabłoń, Gmina Błędów

sg-Fangoramgorie_Sarwinski

sgZ-Rfangor-reminiscencje-960

Bogdan Sarwiński - "Fangormagorie Bogdana Sarwińskiego czyli kto to jest?“. 40 fotografii, powstałych w latach 2005 - 2013fangormagorie4-bs-960

Bogdan Sarwiński – artysta fotografik (członek ZPAF) ur. 30.12.1957 r. w Działdowie. Absolwent Policealnego Studium Fotograficznego w Warszawie i ongiś członek grupy
twórczej młodych fotografów – Klubu „6x6” PM w Warszawie.  Ma na koncie kilka wystaw i nagród, ale najbardziej pociągają go różne akcje i działania fotograficzno-socjologiczne,
w których biorą udział też inni ludzie i których wynik końcowy jest nieprzewidywalny. Wiele takich akcji wymyślił, a niektóre zrealizował. Największą z nich była „Fotografia
dla syna – przesłanie w rok 2000”, którą realizował w latach 1984-1987. W tamtych czasach, gdy jeszcze nie było internetu i telefonów komórkowych, a był socjalizm i cenzura,
udało się przeprowadzić akcję o zasięgu światowym, w której wzięło udział 616 autorów z 29 krajów, z 5 kontynentów. Odbyła się ogromna wystawa w 3 galeriach ZPAF
na Starym Mieście w Warszawie w 1987 oraz w 2000 roku. Kopia wystawy prezentowana była w innych miastach Polski i za granicą. Od 2004 mieszka w Błędowie.
Poznał tam Wojciecha Fangora i wszedł w magiczny świat „Fangormagorii”. Na początku roku 2013 wydał autorski album pt. „Fangormagorie”.
Więcej informacji na stronie poświęconej temu projektowi.

fotReminiscencje-rf-365

Roman Fangor (syn Wojciecha Fangora) - "Fotograficzne reminiscencje“.
18 fotografii, powstałych w latach 1957 − 2007

 

 

Wojciech Fangor - urodzony 15.11.1922 roku w Warszawie
– polski malarz, grafik, plakacista i rzeźbiarz.
Po studiach u Felicjana Kowarskiego i Tadeusza Pruszkowskiego
otrzymał w 1946 roku dyplom w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Na początku lat pięćdziesiątych tworzył obrazy zgodne z wymaganiami
realizmu socjalistycznego , m.in. „Matkę Koreankę” (obecnie w zbiorach
Muzeum Narodowego w Warszawie). W latach 1953–1961 był docentem
Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Był współtwórcą Polskiej szkoły
plakatu. W 1958 wraz ze Stanisławem Zamecznikiem  zaprezentował
Studium Przestrzeni – pierwszy environment w Polsce.
W roku 1961 wyjechał z kraju, w latach 1964–1965 przebywał
w Berlinie Zachodnim, 1965–1966 w Anglii, w roku 1966 zamieszkał
w Stanach Zjednoczonych. W okresie pobytu za granicą prowadził
wykłady na wielu uczelniach artystycznych.
Do Polski wrócił w roku 1999. W 1970 roku miał indywidualną wystawę
w Muzeum Giggenheima w Nowym Jorku . W latach 60. i 70. stworzył
serię obrazów z charakterystycznymi kołami i falami, wywołujących
efekty optyczne, podobne do uzyskiwanych w sztuce op-artu.
Od kilku lat mieszka ok. 60 km od Warszawy we wsi Błędów.